آواي كوچك شبانه

2012-01-24T12:20:00.001+03:30

آخ که چقدر دلم میخواست بگویم
عزیز دلم
همه چیز خوب میشود
و ما دل هایمان آرام میگیرد
و لبخندهایمان عمیق ِ شاد میشود

آخ که چقدر دلم میخواست
دمِ خداحافظی
میسپردمت دستِ خدا
اما چه کنم
خدایم دیگر دست ندارد
و دلم باور...

باور به این که همه چیز خوب میشود...
میترسم حتی...
از روزی که همین لبخندهای کم نور هم بخواهند ترکمان کنند!

تو رنج میکشی و نمیدانی با فشارش چه کنی،
و من میدانمش... میفهمم...
تنها میفهمم!
انگار من هم دست هایم را گم کرده ام!

و نمیدانی چه رنجی دارد
که بخواهی دستان عزیز ِ در رنجت را بفشاری ،
و دست نداشته باشی!

این آفتاب که هنوز میتابد خوب است
میگذارد خیال کنم که یک روز صبح میشود
و ما یاد میگیریم چطور به رنج هایمان لبخند بزنیم...
عمیق...
و شاد!

2012-01-06T19:28:00.000+03:30

L'Absente

2012-01-04T18:16:00.002+03:30

بـــــــــــــرف نو برف نو سلام، سلام
بنشین خوش نشسته ای بر بام

پاکی آورده ای ای امید سپید
همه آلودگی است این ایام

راه شومی است میزند مطرب
تلخواری است می چکد در جام

اشکواری است می کشد لبخند
تنگواری است می تراشد نام

مرغ شادی به دامگاه آمد
به زمانی که برگسیخته دام

ره به هموار جای دشت افتاد
ای دریغا که بر نیاید گام

کام ما حاصل آن زمان آمد
که طمع برگرفته ایم از کام

خام سوزیم الغرض بدرود
تو فرود آی ای برف تازه سلام

شاملو

2012-01-03T19:46:00.000+03:30

زو... باران... دوستان... حرکت... بـــــــــــــرف... خنده... و مه... چه خاکستری شاد خــــــیسی! :)

2012-01-03T13:23:00.001+03:30

یک وقت هایی که آدم ذوقش کور شده باشد و دلش مثل دل آسمان بالای سرش گرفته باشد چه غمگین است!

یک وقت هایی که آدم درونش پر میشود و یک راهی برای بیرون آوردن حس هایش پیدا میکند ، آی که چه میچسبد!

این اولین پست اینجا در سال جدید میلادی است ،یک سال جدید در لیست تاریخ های وبلاگ های بلاگری! یاد آن نوشته ی خوب می افتم که گفته بود ارزش گلت عمریه که به پاش صرف کردی...

راستی چه کیفی دارد دیدن گلدانی که هی برگ تازه و گل تازه ی خوشرنگ باز میکند!

چیزهایی که نمیتوانیم بشناسیم و از خود اثری به جا میگذارند ، گاهی ترسناکند!

میخواهم بروم در این هوای ابری خاکستری بیرون... زو... شاید از غمگینی هوا کاسته شود!

پ ن. وی پی ان باشه ، کند باشه!!!

2011-12-30T02:52:00.000+03:30

Raise your hopeful voice you have a choice

2011-12-28T18:25:00.001+03:30

باور داری به این؟

یک فیلم گوگولی قدیمی هست که هنوز هم از دیدنش خوشحال میشوم (یعنی فکر کنم بشوم لااقل): "اشکها و لبخندها" یا همان آوای موسیقی (the sound of music) ، یک جاش هست جولی اندروز مثلا خوشحال است و میخواند :

so some where in my youth or childhood

I must have done something good

nothing comes from nothing

nothing ever could

so some where in my youth or childhood

I must have done something good...

چند وقت است هی یادش می افتم ، از دوستی هم شنیدم پریروز ، بقیه ی نمایشنامه ی اشمیت را هم داشتم میخواندم امروز، از این ایده نوشته بود...

یعنی هر خوب و بدی که الان هست ، به خاطر قبلا بوده ها و رفتار و افکار ماست؟! یا هرچه کنی حتما و قطعا اثرش را میگذارد در آینده؟!

من نمیدانم!

2011-12-27T19:11:00.003+03:30

دیوار مست و پنجره مست و اتاق مست
این چندمین شب است که خوابم نبرده است
...

سیدمهدی موسوی

2011-12-23T09:23:00.000+03:30

یک نمایشنامه است که میخوانیم. از اریک امانوئل اشمیت. میگوید ملودرام پایه اش همین سوء تفاهم هاست. سوء تفاهم هایی که گاهی یک چیز خوب را از بیخ نابود میکنند. فکر میکنم خب صاف و پوست کنده بودن آدمها میتواند از تولید ملودرام پیشگیری کند. اما رابطه ی پوست کنده گی با جذابیت ؟! میگویند رازگونه گی و جذابیت رابطه ی مستقیم دارند. اما من نمیدانم و زیاد هم دوستش ندارم!
تنها میدانم وقتی چیزی برای یاد گرفتن و فهمیدن یا جایی برای تلاش وجود نداشته باشد (یعنی که ذهن فعال) ، آدم کم کم حوصله اش سر میرود.
خب آن رازگونه گی هم میتواند نوعی فعال کردن ذهن باشد! هرچند که سمت و سویش ممکن است جالب نباشد اگر دقیق شوی!

2011-12-20T00:35:00.000+03:30

امروز به کلی چیزهای مهم فکر کردم... خیلی مهم... و جدی!

بر که میگشتم اما ، انگار باد همه اش را فوت کرد و برد...
الان فقط یادم می آید که وقتی آمدم گلدان کوچک پرگل تشنه بود...
و آن آدم ِ گچ به دست خسته بود...
و آفتاب که افتاده بود روی میز ، و با چرخش سبیل های ساعت ، روی میز و کفش های من دور میزد گرم و روشن بود...

آفتاب سریع بود ، ساعت هم ،
روزها هم ... ،
من ؟!

باز فکر میکنم و هزار بار "Comptine d'un autre été: L'après-midi" را گوش میدهم...

2011-12-15T14:23:00.000+03:30

این پاییز هم میرود که تمام شود...
و انگار که ناتینگ مترز!
خوب و بد...
میگذرد...
و من ، حواسم که پرت میشود ،
به انتخاب ها نگاه میکنم !

2011-12-13T11:06:00.000+03:30

... چه چیز سبب شده است که این مردم زندگی خود را مخصوص به خدمت علم سازند و این همه دلباخته ی آن شوند؟ جواب دادن به این سوال کار دشواری است و هرگز نمیتوان یک راه کلی برای گفتن جواب پیدا کرد. من شخصا مانند شوپنهاور عقیده دارم که نیرومند ترین علت رو کردن به علم ضرورت فرار از زندگی تاریک و غم انگیز روزانه است؛ به این ترتیب است که انسان رشته ی بی پایان آرزوهای زودگذر را ، که هنگام توجه فکر به محیط روزانه یکی پس از دیگری حادث میشود ، میگسلد و خود را از رنج و فشار آنها میرهاند.
بر این انگیزه ی منفی باید علت مثبتی را نیز بیفزاییم. طبیعت انسانی همیشه درآن میکوشد که برای خویشتن تصویری ساده و کلی از جهانی که وی را فرا گرفته است بسازد. در این کار منتهای سعی او متوجه آن است تا تصویری که میسازد هرچه بهتر ممکن است آنچه را فکر انسان در طبیعت میبیند به شکل ملموس و قابل فهمی تعبیر کند. این کاری است که شاعر و نقاش و فیلسوف و عالم طبیعی هریک به راه مخصوص خویش انجام میدهند. وی در این تصویر مرکز ثقل روح خویش را چنان جای میدهد که آرامش و طمانینه ای را که در فعل و انفعالات پر جنب و جوش زندگانی روزانه از کف داده است بازیابد. ... (آلبرت اینشتین - ترجمه احمد آرام)

2011-12-13T00:49:00.001+03:30

در کناره ی یک کابوس بودی
حالا هربار که خودت یا اسمت را میبینم ،
منتظرم یک چیزی بشود...
اما هیچ چیز نمیشود!
آنجا چه میکردی؟!

2011-12-12T18:40:00.000+03:30

یک شعر از فروغ خوندم یه جا چند روز پیش... روی خاک... هرگز از زمین جدا نبوده ام...
و فکر کردم ...

2011-12-09T10:39:00.001+03:30

ایشون فقط کمی شبیه دوست جدید من هستند....

درواقع از یک گونه و یه کم همرنگند ولی برگاشون خیلی فرق داره

گل حنا ی من تازه داره با مکان جدیدش کنار میاد

بعد از اینکه فکر کردم داره میمیره ، الان 2 تا گل خوشگل داره :)

با این فیلترشکنم نمیتونم عکساشو آپلود کنم اینجا

2011-12-02T14:53:00.001+03:30

...برای فرانز "در حقیقت زیستن" به معنای دروغ نگفتن و پنهان کاری نکردن است. اما به نظر سابینا "در حقیقت زیستن" -به خود و دیگران دروغ نگفتن- تنها در صورتی امکان پذیر است که انسان با مردم زندگی نکند. به محض اینکه بدانیم کسی شاهد کارهای ماست ، خواه ناخواه خود را با چشمان نظاره گر تطبیق میدهیم، و دیگر هیچ یک از کارهایمان صادقانه نیست....

"سبکی تحمل ناپذیر هستی"

2011-11-30T23:06:00.001+03:30

بعضی خوانده ها که دوباره خوانده میشوند چندی بعد ، جالبند... گاهی عمیق تر میفهمیشان ، گاهی جور دیگر میفهمیشان... انگار درک آدم و آدم ها از چیزهایی شاید واحد ، برمیگردد به بودنها ، به دیده ها،.... همان حکایت فیل و تاریکی است انگار !

2011-11-29T14:28:00.001+03:30

بلاگر فونتی که باهاش مینویسم را ندارد. اما نوشته ای با این فونت را درست نشان میدهد. هربار مجبورم مثلا از نوشته های قبلی کلمه ای را بگیرم کپی کنم تا بقیه نوشته به همان فونت دربیاید.
کلمه هایی را میگیرم همیشه ، که بیشتر دوستشان دارم. یا ارتباط برقرار میکنم با آنها.
طیف کلمات مذکور انگاری گاهی عوض میشود!

تنها چیزهایی که به خودت و تنها خودت مربوط باشد را میتوانی کمی مطمئن تر رویش حرف بزنی. پای آدمهای دیگرکه وسط می آید ، سخت تر میشود. حالا گاهی خوش رنگ تر و زنده تر میشود و اینها حرفی توش نیست ، ولی دیگر اختیارش دست تو تنها نیست.

میخواهم تا سال دیگر یک کارهایی را انجام داده باشم...

2011-11-28T15:38:00.001+03:30

اینجا زیادی گرم است
یا هم که سرد
چه فرقی میکند...
شبها کابوس درهای بی هوا قفل نشده میبینم
و ساعتی که وقتی را که نشان میدهد دیر است
از استیصال جیغ میکشم و بیدار میشوم
ماه نو که دیروز که برمیگشتم چشمک میزد،
حالا لای ابرهای ناپیدا گم شده است.

2011-10-31T19:42:00.000+03:30

در ماه چادر میزنیم
کتری را
روی آتش ستاره ای میگذاریم
                       تا آب ، بجوشد
این خیال
شب ما را رویایی کرده است
گاهی
وقتی از واقعیت ها دور میشویم
         همه چیز قشنگ و زیباست
قشنگ و زیباست شعر
       لا به لای گزارش ها و
        صورتحساب ها و معادله ها...

                                       رسول یونان

2011-10-20T03:05:00.000+03:30

آدم همینطوری الکی الکی دلش میگیرد گاهی
الکی الکی هم گاهی خوشحال است
نمیدانم...
شاید الکی الکی هم نباشد!

امروز یک نفر مرد!
و من باز فکر کردم چقدر عجیب است!
و چقدر درک ناشدنی!
دنیایی است...
خیلیش زشت !

این روزها هرجا میروی دوربین ها نشانه رفته اند آدمها را! بدم می آید! 1984!

یک کتابهای خوبی و یک آدمهای خوبی و یک کارهای خوبی...
و یک حس نرم ، که هستی هست برای خودش آن پشت مشت ها...
هنوز اینها را کسی از ما نگرفته است!

2011-10-10T01:10:00.000+03:30

کلی مینویسی و بعد از مدتها نوشته ات را دوست داری، بعد این اینترنت احمقت ارور میدهد و مجبورت میکند فیلترشکن را ببندی ، نوشته هایت را کپی میکنی و بعد که دوباره همه ی راههای مسخره را طی میکنی و می رسی به پیست کردنِ کپی شده ها ، میبینی چیزی برای پیست شدن وجود ندارد و اینجاست که بر شدت خوش بودن احوالاتت افزوده میگردد!!!
مرده باد هرچه فیلتر!

پ.ن. من حوصله ندارم خوب باشم!
پ.ن.2 هر چه مجاز و خواب خوش ، کهیرزاست. تعویذی اگر می آورید ، در بیداری بیاورید!
پ.ن.3 فیلترشکن عزیزم مجال کامنت گذاری و یا هرگونه تغییر و تحولی در وبلاگ رو نمیده......

2011-10-04T23:28:00.001+03:30

گردن یک مجسمه ی کوچک قدیمی که کسی نمیداند از کجا آمده و دوستش دارم را میچسبانم و فکر میکنم چه کسی گردن شکسته ی رویاهای ما را چسب خواهد زد...

2011-10-03T03:31:00.001+03:30

نیمه شب بیدار میشوی ، بوی شمال 10 سال پیش می آید...

و تو ی آن زمانها...
نشستن و کتاب خواندن روی سنگ های لب دریا...
نشستن و نوشتن... و دریایی که در دفترت یادگاری مینویسد...
و آدمی دیگر آن دورها ، آن طرف ساحل ، که روی سنگ ها نرم میرود ، و روی شنها مینویسد ،
و او هم تنهاست...

بوی شب می آید...
بوی بادی که از روی دریا بیاید و بپیچد لای درختان...

2011-09-21T10:10:00.001+04:30

تو که هستی و خل بازی های دور و نزدیکمان ، روزهایم خوب ترند! همین! :)

2011-09-19T00:33:00.001+04:30

خب من حالم خوش نیست
اما تو کاریت نباشد،
باز خوب میشوم و برایت قصه های خوش رنگ میگویم!!!!

دوستی میگفت قدیمها ، البته با تحریف ، لطفی که از ته دل بهت میشه رو رد نکن و بپذیر! راست میگفت... مساله فقط اون لطفه نیست ، مساله اون چیزهاییه که حین اون دادن و گرفتن و حتی بعدش ، روت میتونن تاثیر بذارن و گاهی عمیقا چیزی بهت یاد بدن یا خوشحالت کنن!

four o'clock!

2011-09-17T01:32:00.000+04:30

محدودیت های زمانی و مکانی و جنسیتی و ...
با این همه آدم باز هم کم و بیش آنچه میخواهد را زندگی میکند... کم و بیش!!!
هرچند که مثلا ممکن است آرزوی طبیعت سکوت ناک ات ، از "کوهستان برفی" به "درختی و رودی و سکوتی" و در نهایت به " حیاط و سایه ی درخت گردو و آسمان آبی و آفتاب و نسیم خنک و اطلسی و لاله عباسی های نیمه خواب" تقلیل بیابد!

میدانستید اسم لاله عباسی به انگلیسی این است؟! ساعت چاهار! چون گلهایش عصرها باز میشوند! :)

2011-09-10T02:33:00.001+04:30

شعرهای نو
بر کف خیابانهای شلوغ
و افکاری که لابلای سوت های قطار به اوج و حضیض میروند!

"باز گشته ام از سفر
سفر از من باز نمیگردد. --- شمس لنگرودی"

2011-08-28T11:09:00.000+04:30

پاییز می رسد
لبخند بزن
از این لبخندت تا آن لبخند
من برگهای خشک مو را آواز میدهم
میدانم
یک روز میرسد که برف سکوت کند
و ما
آدم برفی بسازیم
چشم هایش با من،
لبخندش با تو!

2011-08-21T23:53:00.000+04:30

از آشپزخونه صدای جوشن کبیر رادیو و مامانم میاد...
دوست دارم...
:)

2011-08-19T02:13:00.002+04:30

1. تمام تلاشش را میکند که با مغز نه که با تمام وجود وارد صفحه ی مانیتور روشن شود ، در اتاق تاریک!
عقل اگر داشت و دور و برش را درست میدید ، میفهمید توهمش زیادی فانتزی است!

2. به کرم های تخص درونی ِ زندگی بخش ، در حد مناسب ، احترام بگذارید!

3. آخ! الان است که هندوانه ی پنجم از دستم بیفتد!

2011-08-13T00:37:00.000+04:30

چند روزیست بین خشم و تهوع از محیط نوسان مینماییم!
و انگار که روز به روز هم بر شدت خود می افزاید!
از اینور و اونور ، ریز و درشت!
یکی نیست بگه بابا خب پدرتون خوب ، مادرتون خوب ، ولمون کنین دیگه!

و خدا پدر این دلخوشکنک های زندگی را بیامرزد که مهلتی برای تک تنفسهای مجددند:
از اتریش بلند شده اومده اینجا برامون ساز میزنه و رو ساز زدنای بچه ها توضیح میده! اینقد باحال و زنده و خل و چله که ذوقمرگ میشم! خب الان که فکر میکنم دلم هم واسه خودمون میسوزه!

اگر روزهایی که حس مفید بودن دارم را خط بزنم ، ....
ترجیح میدم خط نزنم! :دی

2011-08-03T19:42:00.000+04:30

میشود از دو مسیر رفت و به یک جا رسید، با مقداری تفاوتِ حالت به دلیل تفاوت در دیده ها و شنیده ها.

2011-08-03T02:16:00.000+04:30

کمی که هم مسیر میشویم ، حرف میزنیم. آدم جالبیست. از آن تقص های خوب ، از آنهایی که محکم سر حرفهایشان و تصمیم هایشان می ایستند. از محیط مزخرف میگوییم ، و از آدمهای دوست نداشتنی دور و بر ، و اینکه آدم گاهی تنهایی را ترجیح میدهد. بعدترش میگوید اخیرا اصلا دلم نمیخواهد حرف بزنم. و میفهممش! الان ولی من دوست دارم گاهی با آدمهایی که دوست دارمشان هم کلام شوم ، یا گوش بدهمشان. گاهی هست احساس میکنم عمیقا لازم دارم این ارتباط را. هرچند که هنوز هم خیلی وقتها در پیله ی شخصیم خوشحال ترم.

2011-07-23T19:39:00.000+04:30

حس عجیب خوبی است گاهی که حرف هایت را ، و خواب هایت را ، در کلام دیگری زنده میبینی !

2011-07-19T01:55:00.001+04:30

هول نباش!
وگرنه ممکن است با زود فوت کردنت ، لذت تماشای تار گرد تنیدن یک عنکبوت کوچک خنگ بر پارچه ی تاب خورده ی روتختی ات را از دست بدهی! لذتی که شاید هیچ وقت دیگر تجربه اش نکنی!
:)

2011-07-11T22:31:00.000+04:30

مردن...
به عنوان مصدر...
...

2011-07-07T03:33:00.002+04:30

کلمات حس دارند ، و مفهوم ...
بعضی آدمها یاد گرفته اند کلماتشان را نگاه کنند
حرامشان نمیکنند
کلماتشان صاف میرود مینشیند آنجا که باید!

2011-06-29T18:47:00.000+04:30

آخ که گاهی چقــــدر
دلم برای تنهاییم لک میزند!

2011-06-28T02:16:00.000+04:30

چیزی کم است...
و ما همچنان گام میزنیم
تا آخر دنیا
تا زمانی که دیگر نباشیم!

2011-06-26T02:15:00.000+04:30

خالی باشم و دلم هی تنگت شود ، انگار که خالی تر از آن دلتنگی ِ غرق در شلوغیست!
اولیش آویزان شدن در دل دارد،
دومیش زنده گی!

2011-06-11T23:52:00.002+04:30

بعضی آدمها هستند ، ذهن آدم را منبسط میکنند ، لبخند میکنند ، آرام!
بودنشان... آب آرام شفاف عمیقی که نرم نواخته شود... بنوازد!

2011-06-06T01:03:00.000+04:30

دنبال تو میگردم ، خودم را پیدا میکنم...
لای کدام خطوط گم شده بودم؟

2011-05-24T20:55:00.000+04:30

آن تهی ِ عمق نما که کودکانه باورش داشتم،
که چشمانم را دروغین روشنی میبخشید،
دیگر انگار ، از دنیایی دیگر است
دنیایی که من در آن تمام شده ام
سوزانده اند ام
و خاکسترش را باد با خود برده است ،
به نابودگی!

انگار
تنها خاطره ی اعصار است که هنوز
در اعماق ذهنم تاب میخورد
خاطره ی تلخ ِ در منی که
دیگر
از آن ِ من نیست.

2011-05-18T00:55:00.002+04:30

حرکت؟!

hmmmm...
well...

yes please!

عکس از یه دوست قدیمی

2011-05-10T13:07:00.000+04:30

We're mad!

I'm mad about mad people!

They make me still wanna breath! :D

2011-05-07T18:40:00.004+04:30

هستیم که چی بشه؟!

2011-05-06T10:04:00.002+04:30

آن گاه که قیود و پیش داوری ها

یکسره از پهنه ی زمین روفته باشد

تنها در صراحت ِ بی قید و شرط

در خلئی آزادکننده و پایدار،

برای زنده گی ِ تازه

برای روحی تازه

فضایی میسر است.

2011-05-02T17:20:00.001+04:30

آن توهایت که غرق ِ غرق میشوی ،
گاهی
یک غریبه ی در گذر یادت می آورد که هستی ، کجا هستی!
انسانی دیگر...
حضوری...
عبوری...
برای لحظه ای...
گاهی لازم میشود این دانستنِ بودن!
گاهی که زیادی نباشی...

2011-04-29T10:59:00.002+04:30

-
آدمها تصویر میسازند،
آدمها از چیزها تصویر میسازند،
آدمها از آدمها تصویر میسازند،
آدمها گاهی تصویربازی را خوش دارند،
بعد گاهی در این تصویربازیِ توخالی گم میشوند،
بعد گاهی پیدا شدنشان کار حضرت فیل است!

-
اینسپشن رو دیدم...
رویایی که توش گیر کنی ، از واقعیت جدات میکنه ، و گاهی نابودت میکنه!

2011-04-26T12:07:00.001+04:30

و انگار که با تجربه ی چیزهای دوست نداشتنی، دوست داشتنی های آدم برایش شفاف میشوند!

و یک غریبه...

2011-04-22T01:25:00.001+04:30

چراغ های خیابان...
موسیقی سپید...
چشمان خالی...
و نگاهی که در نگاه غریبه ای کش می آید...

2011-04-19T09:38:00.001+04:30

Seems like you have to face the bad parts alone!

But in these times of trouble there might be some people , motivating you when you think about!

2011-04-16T07:33:00.001+04:30

و من دلم من ِ آرام میخواهد!

من ِ آرام ِ بی تنش!

2011-04-08T14:41:00.002+04:30

Is that what you want?
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..........

2011-03-27T23:49:00.000+04:30

آدمها دروغ میگویند!

و...

میشکنند!

شکستنِ فاعلانه ،

هم مفعولانه!

2011-03-22T19:29:00.000+04:30

حیاطمان سبز میشود...

حیاتمان سبز میشود؟!

2011-03-09T21:19:00.001+03:30

شاملو ، کوانتوم ، و بارانِ در خیال!
بگذار در رویاهایم باران ببارد و من در زیر باران، رقص کنان، چرخان باشم،
بعد یک دفعه ببینم که باد ابرها را نرمک نرمک میبرد و آفتاب میزند ، برگها میخندند!
بگذار در خیالم بهار باشد ، روشن باشد!
اینجا هرقدر هم خشک و سرد و تهی!

زندگی... زنده گی؟!

2011-03-06T19:36:00.001+03:30

بازی است همه اش، هان؟ بازی!
بازی ای که گاهی به مسخرگی اش میشود خندید،
گاهی میشود گریست،
گاهی میشود هیچ نگفت و گذشت. نگاه کرد.
قمری های پف کرده ی روی درخت چه احمقانه مینمایند!
یعنی که آدم حالش خوش نیست!
دویدن های هر روزه چه احمقانه میگذرند!
یعنی که آدم گم شده ، یا تنها همین که خسته است،
و نمیدانم چرا خستگی اش رفع نمیشود!
هر چه این دور و بر است، بیشترش، انگار آلوده ست، انگار مسموم است!
دلم برای یک آسمان آبی تمیز ، یک آسمان تیره ی پر پولک تمیز ، یک آسمان ِ باز، چه تنگ شده!

2011-03-04T20:36:00.000+03:30

و حرکت گاه گریزگاهیست ، از هر آنچه دوست نمیداری!

2011-02-27T20:36:00.000+03:30

don' wanna see... don' wanna hear... all biting things...

unbearable!

just wanna keep going, and going...

non stop!

what if i could!

2011-02-04T14:52:00.000+03:30

او ، و هم آن ، یادم می آورند که دلم تجربه ی زنده میخواهد با کمی چاشنی رها بودگی! مدتهاست! لابد یک روش هایی را باید تغییر داد...

2011-02-03T21:16:00.000+03:30

هزار بار مینویسمو پاک میکنم. نوشتنم نمی آید. میخوانم ، گوش میدهم ، و دلم میسوزد. هرقدر هم که خراش خورده باشم، باز دلم میسوزد. میدانید دیگر... آدمیزاد خوبیش این است که خراش هایش جوش میخورند، دردشان کم میشود، اثرشان اگر هم پاک نشود... . دلم میسوزد... و به صدای باران گوش میکنم.

2011-02-03T03:05:00.002+03:30

ذوق کرده ام از باران ، دلم میخواست میرفتم قدم میزدم بیرون خیس میشدم. میگویم. لبخند میشود. چه خوب است. میخواهم نروم اما... مهمان و کار و... . میگویم اگر بارانش تمام نشود، بعد میروم. میگوید یا همین الان یا هیچ وقت! اعتباری به باریدنش نیست و بعد حسرتش میماند به دلت فقط. راست میگوید. نمیگذارد حرامش کنم. یک ربع هم شده میروم بیرون قدم میزنم. چند قطره ای... و ابرها کم میشوند، خیس نمیشوم ، آفتاب میزند ، شاخه ها میدرخشند، آسمان آبی آن بالا با تکه تکه ابرهای سپیدش می افتد کف خیابان و من باز در آسمان قدم میزنم! بعد چند وقت حس میکنم زنده ام. چه دوستش دارم...

2011-01-27T21:30:00.000+03:30

استخوان های ذهنم را انگار ریخته اند در زودپز ، له شده اند. ذهنم نشسته زمین ، مور مورش میشود ، و هرچه اسمایل بخوانیم هم هیچ خنده اش نمی آید. دکمه ی خنده اش شاید سوخته باشد!

2011-01-25T10:22:00.001+03:30

if u see and feel a disorder which you can't help, what do u do? u might avoid it to avoid getting infected! hah?!

2011-01-23T22:22:00.001+03:30

امشب مطمئن شدم که هستم!!!
با چند شماره حضورم را قانونا اعلام کردم!

2011-01-19T00:10:00.000+03:30

دل انگشتانم تنگ شده برای کلیدهای سیاه و سپید با زیر و بمی ها و متفاوت بودگی هاشان،
دل من تنگ شده برای کلاس و معلمم با هم ، درختی که از پنجره ی ته راهرو دیده میشود و پنجره اش باهم ، و خیلی چیزهای دیگر!
این دل-تنگی هم عالمی ست!
و نگاه میکنی میبینی چه چیزهای خوبی هم تجربه کرده ای کنار بدهایش،
و چه چیزهای خوبی هم داری در اطرافت، کنار بدهایش!

2011-01-09T23:41:00.000+03:30

این روزها اتوبوسهایی از مسیرهایی تقریبا موازی به مقصدم میرسانند... مسیرهایی موازی به فاصله ی چند کیلومتر از هم، و آدمهایی متفاوت ، با زندگی هایی متفاوت تر... راستش گاهی احساس غریبگی میکنم! تجربه ایست.... هرچند شاید بگویید تجربه ای از دور ....

2011-01-08T22:15:00.000+03:30

پروژه ی کلاسی به ظاهر تمام شده در کناری ، دفتر دوم شاملو را ورق میزنم: همچون کوچه ای بی انتها!

لای صفحه ای از شعرهای پل الوآر گلکی خشک شده ، گلکی ظریف و خوشرنگ که یادم نمی آید نامش چیست یا کی و از کجا آمده یا چرا اینجاست... حالا که خشکیده بنفش میزند... با ساقه ای چون خطی اریب ، و یک گلبرگ شکسته! شاید شقایقی ست!

و یک لبخند...

"شب هیچ گاه کامل نیست

همیشه چون این را میگویم و تاکید میکنم

در انتهای اندوه پنجره ی بازی هست

پنجره ی روشنی .

..."

2011-01-06T20:55:00.002+03:30

میگوید تو صاف باشی یا نباشی، کسی امضا نداده که با تو صاف است ، راست میگوید ، ... .
راست میگوید!
حس خوبی ندارد!

2010-12-29T21:43:00.000+03:30

she feels me , fills me , makes me think , makes me smile, makes me somehow stronger!

yet she can't answer some things , she hasn't been through yet!

seems like we've known each other for years!

she shines! i love her! :)

2010-12-29T15:18:00.000+03:30

خل بازی... خل بازی... خل بازی...
خودمانیم ، خل بازی های خودمانی ، از خودند!
میفهمیمشان! دوست داریمشان! و چه خوب است!!! عمیق است!!! عمیق است!!!
یک حس عمیق دوست داشتن که به دنیایی می ارزد!!!

2010-12-24T22:55:00.001+03:30

میشود بعد از مدت ها ، ساعت ها با دوستی قدیمی حرف زد ، و به چشم ها و گوش ها و زبانها و سکوتها یقین داشت!
هنوز هم میشود شراره های یقین گمشده ی درون را گاه به گاه دید ،
و به خود ایمان داشت!

2010-12-22T10:36:00.000+03:30

empty faces...

empty words...

empty smiles...

empty beings...

seems like everything's passed away in me...

good or evil...

empty me...

از حال نوشته ها...

2010-12-10T15:47:00.003+03:30

از درخت توت دوست داشتنی که حالا بی برگ شده میروی بالا ، مینشینی همانجا ، سبک ، آفتاب هم می تابد رویت ، آسمان هم آبیِ آبی ، پدرت آن طرف تر شعر میخواند. یادت رفته دیشب را نخوابیده ای... بعد آتش درست میکنید و زنده نگه دارش تو میشوی... لازم نیست حرفی بزنی... آتش خودش حرف میزند... از درخت بادام میروی بالا که تا به حال نرفته بودی ، بادام می اندازی پایین ، نصفشان پوچ است ، اما مغزدار هایش چه طعمی دارند! طعم واقعی! فکر میکنی شاید همیشه همین باشد!
بعد میروید اسب آقا رضا را میبینید... نگاهش میکنی ، هیچ نمیگویی ، انگار میشنودت ، می آید جلو ، دستت را بو میکند ، می ایستد روبرویت ، نگاهت میکند ، دوست ندارد دستش بزنی ، انگار هنوز به دستت اطمینان ندارد، اما صورتش را می آورد نزدیک صورتت ، خیلی نزدیک! تو را یاد طوطی شکوفه می اندازد! اسب ها را دوست داری! طوطی ها را هم! سگ ها را هم همینطور! لازم نیست حرفی بزنی ، خودشان میشنوند و انگار شنیده میشوند... واقعی! حرفی هم اگر زده میشود ، انگار فقط برای شنیدن صدایت هست ، یا شاید لحنش ، نمیدانم! حرف که میزنی گوشت میکنند!
حیوانات خوبند ، بچه های کوچک هم همینطور... یک آدم بزرگهایی هم گاهی... صافند... میدانی ، خودشانند! آنچه میخواهند بگویند انگار از وجودشان متصاعد(!) میشود! واقعیند! به سخره نمیگیرندت! و چه لذتِ آرامی دارد سکوت درکنارشان! :)
امروز خوب بود...

از قبلا نوشته ها...

2010-12-10T03:52:00.003+03:30

-چرا از لبخند میترسی؟ من ازش شاد میشم !

سه سال و اندی بعد...

حالا من هم کمی میترسم! و همان تویی که میترسیدی ترسانده ایم!

جالب نیست؟!

میترسم لبخندهای خالی را پر ببینم باز!

راستش را بخواهی اما، هنوز هم شاد میشوم! :)

2010-12-08T20:43:00.000+03:30

چشمانت را میبندی برای خواب،

گذشته صافِ صاف می آید در سیاهی چشمهای بسته ات!

آنقدر صاف که انگار دیروز است ، یا حتی همین الان است که اتفاق می افتد!

فضا هست... صدا هست...

سایه ی رقصان شمعدانی ها هم هست...

زنده....

صحنه ای دیگر...

نشسته ای آن بالا ، درختان در باد،

فکر میکنی توی این دنیای غریب، چه آدم دستش خالیست...

صحنه ای دیگر...

حرف میزنی ، با کسی که نیست ، عمیق!

و دیگری...

میگویی ، میشنوی و میخندی ، با کسی که هست!

و دیگری و دیگری و دیگری... سریع و پشت هم ، واضح!

....

چشم باز میکنی و فکر میکنی... چطور اینقدر زنده زنده شد؟!

و فکر میکنی... به خرج کرده هایت...

داده هایت ، هم گرفته هایت...

و فکر میکنی... چیزهایی میمیرند! چیزهایی که می اندیشیدی ارزشمندند!

و فکر میکنی... میگذریم... با نقشی از قدمهایمان بر زمینی که از آن گذشتیم...

و فکر میکنی... به خیام... چون آب به جویبار و چون باد به دشت...

و فکر میکنی...

سینمای چند بعدی تمام میشود.

2010-12-07T13:20:00.003+03:30

کتابهای پخش و پلا...

در اتاقم شعر میوزد،

و پس زمینه ی مانیتور شده چشمان سایه ای پخش و پلا، پرده ای طلایی از آفتاب،

و زرد و نارنجی های تنها درخت حیاط که هنوز برگهایش را دو دستی چسبیده است!

2010-12-03T23:56:00.002+03:30

تا می آیی از زیر آوار افکار سنگین بیرون بیایی بعد از مدتها ، انگار که با پتکی بر سرت میکوبد و میگذرد، تا باز فرو روی!
فرو و حتی فرو تر... آجری بیشتر ، یا تیرآهنی!
انگار که دفن شده با نمیدانم و چرا بودنِ آدمها خوب است!
انگار تنها چیزی که مهم است همین است!
خاطری که از خاطره ای خراش میخورد...
چون درختی که از خنجری!

پ.ن. یاد شاملو افتادم! "آیدا: درخت وخنجر و خاطره" ، برم یه نگاهی بندازم :)

2010-12-03T16:10:00.002+03:30

باد سرد،

صدای برگهایی که آرام زیر چرخها میشکنند،

و برگهایی که با شتاب گویی میگریزند،

چقدر چنار دارد شهرمان...

2010-11-30T23:55:00.000+03:30

yea some day...

some day comes the time...

yet I don't know what we're gonna see!

2010-11-30T00:42:00.000+03:30

و بلکم که بدترین روش برای اینکه چک کنی یک ظرف که قبلا محتوای مسموم داشته ، هنوز هم مسموم است یا نه ، استفاده از حس چشاییت باشد!

2010-11-25T23:05:00.001+03:30

یک اسم یا عنوان که به آدم اضافه میشود ، یا یک موقعیت اسم دار که واردش میشوی ، گاهی یک برخوردهایی میبینی... که انگار تو ، آدم ِ آن رابطه ، فرق کرده است! من نمیدانم در عرض فوقش دو ماه یا خیلی بیشترش حتی، یک اسم با یک آدم چه میتواند بکند که انگار ارزش آن آدم را بالا یا پایین میبرد! در صورتی که آدمش همان آدم است! من بدم می آید! موقعیت ها قبول دارم آدم را با زمان تغییر میدهند ، تازه بیشتر از درون ، بعد کم کم بیرونی هم شاید بشود، اما این روش های ارزش گذاری بدآمدنی اند! لا اقل برای من!
ارزش یک آدم به چیست؟!
یاد این افتادم که یکی گفته بود به حرفهاییست که برای نگفتن دارد!
حتی همین هم همیشه خوب نیست!
گاهی حرفهای مانده ، بوی نا میگیرند ، یا فاسد میشوند...

2010-11-22T22:05:00.000+03:30

اولین قطعه در هر لحظه ی خالیت هست ، چه بخوانیش ، چه باشد برای خودش در ذهنت ، چه حتی سوتت بیایدش!
میخواهد بامزه باشد ، یا ساده یا یک جاهاییش پیچ دار، اولین قطعه ، هرچه که هست خوب است!
میخواهد وقت کم بیاوری! میخواهد یک چیزهایی که دوست داری در شلوغ ِ روزهایت از قلم بیفتد!
میخواهد عصرهای دانشکده خالی باشد و تنها و سرد!
میخواهد دلت تنگ باشد!
اولین قطعه خوب است،
و چیزهای خوب دیگر هم...

2010-11-13T00:17:00.000+03:30

یک حس میکنی هایی هستند، نگاه که میکنی ، تقویم گذشته هایت هم شهادتشان میدهد... چه دقیق!

جالب است که حس میکنی، هرچند از حس کردنش حس خوب نداری!
نگاه میکنی، توی توی تقویم گذشته ها هم با توی حالا یکی نیست. فرق کرده. آدم خودش که میفهمد!
جالب است....
یک سخت هایی ، یک تلخ هایی ، یک گذشته هایی....
برای تو ، برای دیگران...
همین است دیگر... بگذار اسمش را بگذاریم زندگی....

2010-11-11T15:40:00.002+03:30

آدم شفافیست... و محکم!
حرف که میزنیم دوست دارم!
میگویم آدم لازم دارد حس خوب بدهد و بگیرد! گاهی خراب میشود!

میگوید گاهی خیال میکنیم، حتی ناخودآگاه، یک جوی باریک بهتر از هیچ است. گذشته ها را از ذهنمان بیرون نمیکنیم. مزمزه میکنیم. یادمان می آید. حتی بدمان می آید. نمیدانیم که وقتی تمام شدنش را یاد گرفتیم ، چشممان بازتر میشود برای دیدن های نو. میگوید خودم هم تجربه کرده ام. و این "خودش هم تجربه کرده است"ها و "تجربه کرده است"هایی که من هنوز تجربه نکرده ام ، خوب میچسبند :)
کیف دارد که از یکی احساس سبکِ روشنی داشته باشی!
و کیف دارد که بگذاری بداند!
و کیف دارد که چیزهای خوب بشنوی تو هم!
دوستی کیف دارد!
دوست داشتن ، و دوست داشته شدن! :)

2010-11-05T01:12:00.001+03:30

2010-11-03T12:23:00.004+03:30

باد سرد میپیچد در کوچه،
دو کلاغ حریصانه پلاستیک سیب های نیمه پوسیده ی کنار راه را پاره پاره میکنند،
ولگردهای مست ، فریادِ مستی کشان حضورشان را به رخ میکشند،
و گربه های در گذر ، آن طرف تر وقیحانه در چشمهایم خیره میشوند.
من خسته ام...
لای زردهای برگ فرو میروم...
خستگی هایم را ، ناگشوده ، فرو میدهم ....

"من سردم است
و می دانم که از تمامی اوهام سرخ یک شقایق وحشی
جز چند قطره خون چیزی به جا نخواهد ماند . . ." (فروغ فرخزاد)

2010-10-28T21:16:00.000+03:30

تا "لا"ی آن بالا بالا ها را خوب خوانده باشید و ذوق کرده باشید و استادتان هم انرژی گرفته باشد،
روی حس دادنها فکر کرده باشید و چسبیده باشد ،
باران بیاید نرم و قدم بزنی آرام و سکوت داشته باشی،
رقص چنارها را در باران دیده باشی و پایت با موسیقی در گوشت ضرب گرفته باشد در اتوبوس برگشت،
در راه خانه هم بوی اطلسی باشد و تو باشی و باران روی گونه هایت ، با نوای شیرینش!
هرقدر هم میخواهد قبلش گرفته بوده باشی ،
سنگ که نیستی!
سبک میشود مغزت!

2010-10-19T05:08:00.000+03:30

it's good to feel good about where you stand!

2010-10-16T01:32:00.000+03:30

یک دفعه ممکن است یک پارچِ شیشه ای قرمزِ کَمَکی کوچک پیدا کنی از آن زیر میر ها، بعد رزهای رنگ و وارنگِ از اینور و آنور آمده ی خشکت را بگذاری تویش رها شوند، و دیدی که خوشگل شده، کلی ذوق کنی!
یک دفعه ممکن است سفید و سبزِ خوشرنگ بپوشی و از باهم نشستنشان ذوق کنی!
یک دفعه ممکن است یک آدمهایی دور و برت یا حتی دور دور، بچسبند حسابی!
یک دفعه ممکن است ببینی توی پستت پرچم ایران ساخته ای و دلت بخواهد بگیرد باز و تو نخواهی!
و دلت بخواهد زنده باشی و زنده باشی... و بخواهی!

2010-10-13T12:34:00.000+03:30

باد سرد می آید...

آسمانِ خاکستری...
جاش آرام میخواند...
و من یاد برگریزانِ خاکستری سردِ پارسالم که چطور دلِ گرفته ام لای زردهای اقاقیا در باد میچرخید

و برای من نبود که گرفته بود...
چه قدر گذشته است...
برگها در بادها چرخیده اند...
گذشته اند...
می گذرم...

2010-10-12T19:56:00.000+03:30

ساده است نوازش سگی ولگرد
شاهد آن بودن که چگونه به زیرغلتکی میرود
وگفتن که سگ من نبود

ساده است ستایش گلی
چیدنش
و از یاد بردن که گلدان را آب باید داد
ساده است بهره جویی از انسانی
دوست داشتنش بی احساس عشقی
او را به خود وانهادن و گفتن
که دیگر نمیشناسمش

ساده است لغزش های خود را شناختن
با دیگران زیستن به حساب ایشان
و گفتن که من اینچنینم

ساده است که چگونه می زییم
باری
زیستن سخت ساده است
و پیچیده نیزهم

مارگوت بیکل - ترجمه شاملو

2010-10-12T09:39:00.003+03:30

یک آدمهایی خوب حرف میزنند!
یک آدمهایی فقط خوب حرف میزنند!
یک آدمهایی حرفهایشان خوب است اگر هم خوب حرف نمیزنند!
یک آدمهایی میدانند چه میگویند و حرفشان چطور اثر میگذارد،
یک آدمهایی فکر میکنند میدانند...

شاید برای همه اش باید یک گاهی هم میگذاشتم....

راستی اینتونیشن ها چقدر جالبند! و چه تاثیرگذار گاهی!

2010-10-07T00:45:00.003+03:30

میگوید رشته ات چه بود؟میگویم فیزیک.... میگوید آهااا پس خارج میزنی! میخندم! (خواهرش هم فیزیکیست) میگوید نه از موضوع ما خارج میزنی! بعد میگوید خب بدن آدم همیشه با قانونهای ریاضی وار جواب نمیدهد. میگوید باهاش منطقی رفتار کن! ولی نه منطق ریاضی! و من فکر میکنم چه بامزه! بعدترش فکر میکنم خب خودش میداند منظورش از منطق و منطق ریاضی چیست و چه فرقی با هم دارند؟!

2010-10-05T22:23:00.003+03:30

گفتم مشخص بود عصبانی هستی یا هم که آشفته.....

اصلا چرا باید عصبانی که هستم قورتش بدهم؟!
اصلا آره راستش را بخواهی ، کنار همه ی شلوغ بودن ها و دویدن ها ، یک چیزهایی یادم نمیرود!
و آره! فکرم که میرود به کنار هم گذاشتن تکه تکه های پازلی که هر روز بیشتر میشود و انگار تمامی هم ندارد ، میروم روی درجه قرمز!
و آره! از انواع روشهای پیشنهادی برای آرام کردن معده ی منفجر شده خسته ام!
دیگر قورتش نمیدهم!
آره! بقیه اش به کنار! عصبانیم!

2010-10-01T19:46:00.002+03:30

میچسبد که دوستانی داشته باشی
میچسبد که دوستانت بشنوندت
میچسبد که نگویی و از چشمهایت بخوانند
میچسبد که نگاهت که میکنند بگویند فکر کنم فهمیده ام چه شده و بگویی "آره" و بدانی که درست فهمیده اند.
آرام میشود دلت کمی، و روشن!
فکرمیکنی پشتت گرم است....

2010-09-28T20:58:00.003+03:30

میگویی مهم نیست، روی من تاثیری ندارد.
دروغ میگویی!
شاید خودت هم نمیفهمی دروغ میگویی، اما چیزها تاثیرشان را میگذارند.
زخم ها الان نه ، بعدا ، حتی شده قایمکی و در جاهای حتی بی ربط، خودشان را بالاخره یک جوری نشان میدهند، گاهی حتی یک جورِ تیزی!
دانستن و پذیرفتنش شاید بهتر باشد... آدم آرام تر است... و آدم نرم تر است!
راستی آدم که نداند دارد دروغ میگوید، باز هم اسمش میشود همین که دارد دروغ میگوید؟

2010-09-25T23:40:00.000+03:30

some passing firsts are the worsts

some are just fine!

and after all , getting off the bus , seeing the big big yellow moon looking at you, is sth nice to celebrate inside!!!